Friday, October 7, 2011

ما را جز شهود چیزی ناید پسند

چون او شنفت صدای این دردمند
سبکبال آمد تا رهایی ام دهد زبند

تا که خواستم حسابخواهی کنم
لبخندی بزد، گفتا نکن چون وچند

تو بگردی که یابی عالم وجود
ما را جز شهود چیزی ناید پسند

تماشایی بیش نیست این برو بیا
که تو را پیش ماست نشیمن بلند

ناله مکن، این حجاب باریک است
که کمی شنیدند وبسیار گفتند

آرام باش چون پیکر گل در دل شب
و با شبنم روحت به صبح بزن لبخند

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

بعد از 15 سال، من این شعر را ویراستار کردم، تا بتوانم بہ آن را بہ آھنگ تبدیل کنم


 شنفت صدای من
 گفت مراست بیش از سخن
 خواستم حسابخواهی کنم
خندید وگفت، نکن چون وچند 

 گردی تا یابی عالم جود
 جز شهود چیزی ناید پسند
تماشا است این برو بیا
 ترا زما نشیمن بلند

[Pre-Chorus]
ناله مکن
 حجاب باریک است
خندہ بزن
  دیدہ نزدیک است 

[Chorus]
آرام، آرام
لبخند بزن
آرام، آرام
 دلبند من
[Chorus]
آرام، آرام
مرا ببر
آرام، آرام
ای بے صبر


[Verse 2]
اله مکن
 حجاب باریک است
خندہ بزن
  دیدہ نزدیک است 

 گردی تا یابی عالم جود
 جز شهود چیزی ناید پسند
تماشا است این برو بیا
 ترا زما نشیمن بلند

[Pre-Chorus]
ناله مکن
 حجاب باریک است
 آرامشت شنیدند
 ناآرامی ھا ندیدند
Posted by at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

Let's beat the drum!...!...!...!

Yeah, Let's beat the drum...In month of Ramadan, some people beat the drums going street to street to wake up the people in predawn time...I was always fascinated by their jobs; they wake up people from sleep in a time when they are in deep sleep... Socrates were thinking that most of us are in deep sleep like that of predawn time, so he was going from street to street in ancient Athens and cross-questioning people to show them that their lives are un-examined...When we do not analyse our beliefs and world views then it is like living in sleeping mode...The stronger the certainty in unexamined worldviews, the deeper is the sleep.......

As there is no Socrates to stop us on the streets to cross-question our worldviews, keeping diary is way to open yourself for your examination (it is famously known as self-accountability).....so here I have started beating the drums...let's see how much I am going to be committed to my diary :)